روستا من کجان با صفا
نام خوبت با دل و جان اشنا
روستا نه،، شهرک زیبای من
بهترین ،زیباترین دنیای من
با تو من ارامش جان داشتم
در کنارت دین و ایمان داشتم
اسمانت صاف و ابی بود و پاک
خانه ها هرچند از گل بود وخاک
خود صفایی داشتند ان خانه ها
پر گل و پر بلبل و پروانه ها
سادگی ، ازادگی لطف و صفا
مردمانی خوب و پاک و با خدا
غم نبود غصه در دلها نبود
رنگ و نیرنگ و ریا انجا نبود
روستای من کجان نازنین
خاطراتت گشته با جانم عجین
سراینده.
خواهرم حاجیه خانم
فاطمه توسلی،
با تشکر، عبدالحسین توسلی