پیام تسلیت دکترعلی اصغرغروی به مناسبت درگذشت احمد قابل
در سوگ احمد قابل
یاری دیرین و قرینی همفکر و صابری شکیبا و قائمی با استقامت از دست شد بیآنکه قدرش شناخته گردد و اندیشهاش پهنهیی از اجتماع فاسد و تباهی آفرین را منور گرداند. مع الاسف نخبه کشی در جامعۀ ما رواج داشته و همچنان از سنتهای دیرپایمان میباشد و نیز مرده دوستی و کرامت نهادن بر رفتگان. این هم نه به جهت جایگاه اندیشه و فکرشان، بلکه به جهت فارغ البال شدن از وجودشان!
احمد قابل از این دسته بود. مظلوم به جهت ستمی که در طول سالها بر او رفته بود، مغموم به جهت بهم ریختگی اندیشه دینی و مهموم به جهت اوضاع نابسامان وطن و مکروب به جهت بیماری سهمگینی که سرانجام جانش را در ربود.
این فقدان عظیم که جان انسان را بکاهد و چارهیی جز صبر نباشد، به جامعه اندیشمند و دینی ایران، و از پسِ آن، به خانوادۀ صبور و مکرمشان تسلیت باد.
امید است مجامع علمی ما قادر به پدید آوردن رجلی در ساحت عقلانیت، استدلال و درست اندیشیدن همچو او باشند.
سید علی اصغر غروی
سلام